تمامی مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.درصورت مغایرت از گزارش پست استفاده کنید.

جستجو

تبلیغات


شعردروصف مادر ودرمنزلت مادر

    از:عظیم نیک نهاد   

                                            مقام ومنزلت مادر


    ارزشِ   مادر، که  تواند  سرود            یا زِ  مقامَش، به، سُخن ،لب گشود

    ارزسِ مادر،نَه،بِه،سیم وزَراست         خدمتِ او ،حُرمَتِ پیغمبَر  است

    اوکه،رضایش چو رضایِ خداست       حَمدوثنایش،همه مشکل گشاست

    نابترین، رحمتِ حق، بر  بَشَر                نعمتِ  مادر   بُوَدُ   و   هم   پِدَر 

    هرکه،به خردی نشده،بهره مند                مهر  و   صفایِ    مادرِ   ارجمند

    همیشه،در حسرتِ آن   گوهر  است                 گرچه به صد سال ز عمرش سراستِ 

    عاطفهِ    مادر    و    مهرِ    پدر               دو بالِ ذ وق است،به کسبِ هنر

    کیست ،بجز، مادرِ ِاهلِ ِ   وفا                 اوکه ،دمی نیست،زیادت ،جدا

    باش، ز شانَش،بشمارم به تو                  آنچه  نگفتم ، به گذارم ،به تو

    چونکه خُدا ،مُژدهِ طفلَش،بداد            چشمه ای از مهر،به قلبَش نهاد

    تا که به صد روز،بُزرگَت  نمود                رُشد،توکردی و،ولی او ،خمود

    زادنِ تو،به قیمَتِ مرگ،خواست         خود توبِگو،دوست تَر از او  کجاست

    تاکه به تو، دیدهِ خود را  ،گُشود          عاطِفِه را، حق ،به دوچشمَش فزُود

    خدمَتِ فرزند،چو او ،دست  بُرد            گوهَر ِ رحمَت ،به  دِلِ او  ،سپُرد

    "شیر ،که در کامِ تو ،بنهاد،چند             عطرِ ِ ملایک ، به  تَنِ ِاو، فِکَند

    تاکه زبویَش،بِشَوَی،سخت مَست       کس نپسندی،به جُزاو،هرکه هست"

    عشق،به فرزَند،چنانَش بداد                 بیش ، ز شوقِ ِ شُهَدا ، در  جَهاد

    زاد، تُرا  ،مادَر و ، کار ِ تو ،  داد               قَطع ، نشد، تا  که  بتو ،شیر داد

    مَن،نشنیدم ،که چو   ، آدَمیزاد              اینهمه ، ناتوان ، به  وَقتِ  میلاد

    این هُنَرت، بود، که تا،  تابه تا                 جان به گِرفتی و بِبُردت، به پا

    تاکه دوسال،عُمرِ ِتوشد،درحساب        لِذّتِ ،یک وقت،نبُرد،او ز خواب

    خون ،به دِلَش،بود و نبودَش، قرار         دیر چو می آمدی ، از رویِ کار

    سیر نمی خورد و  به یک جُرغه آب         یادِ تو میکَرد و به  نیمی مُجاب

    گَشت چو پروانه،به،دورَت، مُدام            جان به رَهَت ریخت،کَمال و تمام

    سوخت ،برایِ تو و آه، هم،نَگفت            کیست،که بااوبتوان، گُفت،جُفت

    تاکه توگَشتی،به چُنین،سنّ وسال       او  بِفسُرد  و تو  ،گِرفتی، جلال

    اینهمه ،یک نیست،زحُسنَش هزار         گس نتوان،یافت، چون اوغمگُسار

    چونکه به مادر ،بِرَسی،گو،درود             زود سرآوَر،به،دو پایَش، فرود

    دست،بِبوس و به دوصد ، احترام               خدمت او  باش،به  هَر  اهتمام

     کن نِگهِ،از رویِ  اَدَب، سویِ  او                پرس، ز احوالِ دِلَش،موبه مو

    چون ،بِتوانی، زنیازَش ،بر آر                   تا ز تو  خوشنود ، شَوَد ، کردگار

    ای که ،به مادر ،تو جَفا میکُنی                خود مَشِکن ،سَخت ،خطا  میکُنی

    گرتو، رسیدی،به چنین ، روزگار               لطفِ خدابود و چون او غمگسار

      حُرمَتِ  مادر ، کُن و دادش بِرَس            تا که به دادِ تو رَسد    دادرس

    دعایِ  مادر  بُوَدَت ، پشتِ سر            تیرِ بلا یَت ، نشوَد  ، کارگر

    جانِ من،ای مادرِ جنّت تبار               رحمتِ حق باد به روحَت ،نثار

    ودوبیتی زیر:

    هرآنکس ،مهر،مادر را ،چشیده                  نواهایِ ،دلآرامش  ، شنیده

    مبارک باد ،بر او این ،سعادت                که دردنیا،بهشت با چشم ،دیده




    این مطلب تا کنون بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ پنجشنبه 11 دي 1348 [ گزارش پست ]
    منبع
    برچسب ها :        ,مادر , مادر ,
    شعردروصف مادر ودرمنزلت مادر

تبلیغات


    Ads1

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز سه شنبه 6 تير 1396

تبلیغات

جهت سفارش تبلیغات با ایمیل زیر در ارتباط باشید
mohsen_msl@yahoo.com

تبلیغات

ads3

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر